Murder Ballads

Ten album jest bodaj najbardziej przystępnym dziełem australiskiego barda, tudzież bardzo charakterystycznym dla stylistyki Nicka Cave`a. Właściwie pod względami stylistycznymi, mamy tutaj niewielkie rotacje. Wciąż niezmiennie urzekają snujące się, intrygujące melodie. Wciąż zachwyca surowa oprawa aranżacyjna, z naciskiem na akustyczne instrumentarium, w którym pojedyncze, dostojne frazy fortepianu towarzyszą kunsztownym, przejrzystym smykom. Obok znanych duetów ("Where The Wild Roses Grow" z Kylie Minogue oraz "Henry Lee" z Polly Jean Harvey), mamy tutaj całą masę mrocznych, niemalże nokturnowych nastrojów. Ciekawy jest nerwowy "Stagger Lee", podszyty mocnym, mechanicznym beatem albo marszowy "Lovely Creature", podczas gdy finałowy "Death Is Not The End", zaśpiewany wespół z zaproszonymi gośćmi, jest swego rodzaju pointą, która stawia pytanie o sens istnienia śmierci w życiu człowieka. "Murder Ballads" to poważne utwory potęgujące songi, czerpiące z wczesnych dokonań Boba Dylana czy też bardziej Leonarda Cohena.